wykusz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji; (1.2) ganekZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.
(1.1-2)
(1.1) wystawka
wykuszowy
(1.2) angielski: (1.1) bay window białoruski: (1.1) эркер bułgarski: (1.1) еркер czeski: (1.1) arkýř duński: (1.1) karnap esperanto: (1.1) orielo fiński: (1.1) erkkeri francuski: (1.1) oriel gruziński: (1.1) ერკერი hiszpański: (1.1) saledizo , voladizo litewski: (1.1) erkeris macedoński: (1.1) еркер niderlandzki: (1.1) erker niemiecki: (1.1) Erker norweski (bokmål): (1.1) karnapp norweski (nynorsk): (1.1) karnapp rosyjski: (1.1) эркер słowacki: (1.1) arkier szwedzki: (1.1) burspråk turecki: (1.1) cumba ukraiński: (1.1) еркер włoski: (1.1) erker