ladacy ()
przymiotnik (1.1) ( o ludziach) nic niewart, zły, nieuczciwy (1.2) (o przedmiotach) zepsuty, nienadający się do użytku
(1.1-2)
(1.1) O Bogi! czyżby w łoże bohatyra, tacy / Wedrzeć się mieli tchórze podli i ladacy?!Homer, Odysseja, Pieśń czwarta, tłum. Leon Paszkowski. (1.1) … mieszkają w lasach, jedzą strawy plugawe, nie sromają się wobec rodziców mówić rzeczy ladaceSzczęsny Morawski, Sądecczyzna, Kraków 1863, s. 6..
(1.1) ladajaki, lichy
ladaco / ladaco lada co