patio ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej;
(1.1) lub
(1.1) Dzisiaj śniadanie zjedliśmy na patiu.
(1.1) być na patiu • iść / wyjść na patio
(1.1)
(1.1) patio jest czasem mylone z werandą lub tarasem, rekreacyjną dobudówką pod zadaszeniem, którą znajduje się na zewnątrz budynku
angielski: (1.1) patio arabski: (1.1) فناء baskijski: (1.1) patio francuski: (1.1) patio hiszpański: (1.1) patio interlingua: (1.1) patio kaszubski: (1.1) patio niemiecki: (1.1) Patio nowogrecki: (1.1) μεσαύλιο portugalski: (1.1) pátio
patio ()
rzeczownik (1.1) patio
patio ()
rzeczownik (1.1) patio
patio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) patio
(1.1) patio; patios
patio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) podwórze, dziedziniec, patio (1.2) parter
(1) patios
(1.1) Durante el recreo, los alumnos deben permanecer en el patio del colegio. → Podczas przerwy uczniowie powinni przebywać na dzeidzińcu szkoły.
(1.1) corral, claustro (1.2) patio de butacas, platea
patio ()
rzeczownik (1.1) patio
patio ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) patio