przegłos ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zmiana barwy samogłoski pod wpływem otoczenia fonetycznego zachodząca w językach indoeuropejskich;
(1.1)
(1.1) Klasyczny przykład tzw. przegłosu polskiego, czyli procesu, który zaszedł tylko w naszym języku, polegał na przejściu „e” bądź w „o", bądź w „a” przed spółgłoskami szeregu t, d, s, z, n, r, ł.
(1.1) metafonia, umlaut
przegłosowy, głosowy
angielski: (1.1) apophony, umlaut, metaphony bułgarski: (1.1) аблаут czeski: (1.1) přehláska hiszpański: (1.1) apofonía nowogrecki: (1.1) αποφωνία ukraiński: (1.1) абла́ут , апофоні́я włoski: (1.1) apofonia