अमित्र ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wróg, nieprzyjaciel, oponentSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 81
(1.1) अररु, अरि, अरिष्ट, अप्रिय, केतु, शत्रु
(1.1) मित्र, बन्धु, संसर्गिन्
अमित्रीय, अमित्रिन्, आमित्र अमित्रकम्, अमित्रता अमित्रयति
• źródłosłów dla