rozbój ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) napad bandycki w celu ograbienia; (1.2) uprawianie grabieży (1.3) jawna niesprawiedliwość, wyzysk
(1.1-3)
(1.1) rozbój z użyciem niebezpiecznego narzędzia • dokonać / dopuścić się rozboju • usiłowanie rozboju • ofiara / sprawca rozboju (1.3) jawny rozbój
(1) grabież, rabunek (1.3) bezprawie, granda, jawny wyzysk
(1.1) napad
rozbójnik , rozbójnictwo , rozbójniczka rozbójniczy
rozbój na prostej drodze • rozbój na równej drodze • rozbój w biały dzień
→ rozbicie, zniszczenie, napaść zbrojna połączona z grabieżą; rabunek, mord rabunkowy < , , ,
angielski: (1.1) robbery; (1.2) robbery; (1.3) robbery arabski: (1.1) سطو cerkiewnosłowiański: (1.1) разбой ; (1.2) разбой ; (1.3) разбой hiszpański: (1.1) saqueo interlingua: (1.1) depredation szwedzki: (1.1) röveri ukraiński: (1.1) розбій włoski: (1.1) rapina , ruberia