zawiść ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości; (1.2) nienawiść
(1.1)
(1.1) bezinteresowna / wzajemna zawiść • budzić / wzbudzić / wzbudzać / wywoływać zawiść
(1.1) emocja
zawistnik , zawistnica , zawistność , zawidzenie , zawiścienie zawidzieć , zawiścić zawistny, niezawistny zawistnie, niezawistnie
(1.2) albański: (1.1) zili angielski: (1.1) envy bułgarski: (1.1) завист czeski: (1.1) závist francuski: (1.1) jalousie hiszpański: (1.1) envidia interlingua: (1.1) invidia niemiecki: (1.1) Neid , Mißgunst , Scheelsucht nowogrecki: (1.1) φθόνος , ζήλια rosyjski: (1.1) зависть sanskryt: (1.1) मात्सर्य , अक्षान्ति suahili: (1.1) ghere szwedzki: (1.1) avund turkmeński: (1.1) içigaralyk tuvalu: (1.1) loto masei ukraiński: (1.1) заздрість wilamowski: (1.1) nȧjt