nieżonaty ()

, ,

przymiotnik (1.1) zwykle o mężczyźnie: niemający żony rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) mężczyzna, który nie ma żony

(1.1) (2.1)

(1.1) Żyje jeszcze jego stary wujek, który koniecznie chce, aby Maciek pozostał nieżonaty, i który wydziedziczyłby go, jeśli on ożeniłby się.

(1.1) nieżonaty mężczyzna (2.1) klub nieżonatych

(1.1) bezżenny

(1.1) żonaty (2.1) żonaty

(1.1) wolny (2.1) mężczyzna

(2.1) kawaler, rozwodnik, wdowiec

albański: (1.1) beqar angielski: (1.1) unmarried arabski: (1.1) عزب (2.1) ;غير متزوج, أعزب baskijski: (1.1) ezkongabe bułgarski: (1.1) неоженен, неженен duński: (1.1) ugift; (2.1) ugift francuski: (1.1) non marié hindi: (1.1) अनब्याहा hiszpański: (1.1) soltero; (2.1) soltero interlingua: (1.1) celibe japoński: (2.1) 独身 łaciński: (1.1) agamus mikmak: (2.1) ji'nmji'j niemiecki: (1.1) unverheiratet, alleinstehend norweski (bokmål): (1.1) ugift norweski (nynorsk): (1.1) ugift nowogrecki: (1.1) άγαμος rosyjski: (1.1) нежена́тый, холосто́й; (2.1) холостя́к sanskryt: (1.1) अनग्नि, अजनि słowacki: (1.1) neženatý starogrecki: (1.1) ἄγαμος szwedzki: (1.1) ogift ukraiński: (1.1) нежона́тий; (2.1) нежона́тий węgierski: (1.1) nőtlen włoski: (1.1) celibe, scapolo; (2.1) scapolo