charakterystyka ()
, , lub , , Słownik Wymowy Polskiej PWN
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś (1.2) przedstawienie cech zewnętrznych oraz wewnętrznych jakiejś osoby lub postaci literackiej
(1.1-2)
(1.1) charakterystyka czasowo-prądowa
(1.2) portret
charakter , charakteryzacja , charakteryzowanie , charakteryzator , charakteryzatorka charakteryzować charakterystyczny charakterystycznie
angielski: (1.1) characterization arabski: (1.1) نعت asturyjski: (1.1) característica białoruski: (1.1) характарыстыка ; (1.2) характарыстыка bułgarski: (1.1) характеристика czeski: (1.1) charakteristika francuski: (1.1) caractéristique interlingua: (1.1) characteristica jidysz: (1.1) כאַראַקטעריסטיק (charakteristik) kazachski: (1.1) мінездеме łaciński: (1.1) characteristica niemiecki: (1.1) Charakteristik portugalski: (1.1) característica rosyjski: (1.1) характеристика słowacki: (1.1) charakteristika szwedzki: (1.1) karakteristik , karakterisering turkmeński: (1.1) harakteristika ukraiński: (1.1) характеристика