permanente ()
rzeczownik (1.1) trwała, trwała ondulacja
permanente ()
(1.1) od: permanent
(2.1) 1. trybu oznajmującego od permanenter (2.2) 3. trybu oznajmującego od permanenter (2.3) 1. trybu łącznego od permanenter (2.4) 3. trybu łącznego od permanenter (2.5) 2. trybu rozkazującego od permanenter
permanente ()
przymiotnik (1.1) permanentny, stały, ciągły, trwały, ustawiczny rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) trwała, trwała ondulacja
(1.1) permanente /; permanentes / (2.1) permanente; permanentes
(1.1) comisión permanente → komisja stała • formación permanente → ustawiczne szkolenie zawodowe • residencia permanente → pobyt stały
(1.1) duradero, constante, ininterrumpido, perenne (2.1) ondulación permanente, rizado, peinado
(1.1) pasajero
permanencia permanentemente permanecer
permanente ()
przymiotnik (1.1) stały, trwały, trwający, permanentny
permanentemente
permanente ()
(1.1) przymiotnik (2.1) stały, trwały, permanentny rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) trwała ondulacja, trwała
(2.1) permanente ; permanenti (3.1) permanente; permanenti
(2.1) esercito permanente → stałe wojsko • mostra permanente → stała wystawa • ondulazione permanente → trwała ondulacja
(2.1) fermo, fisso, stabile, saldo, continuo, duraturo, durevole, costante, definitivo, ininterrotto, eterno, perenne, immutabile, inesauribile, perpetuo (3.1) ondulazione permanente
(2.1) momentaneo, temporaneo, passeggero, provvisorio
permanenza permanere permanentemente