rozpędzić na cztery wiatry ()
, ,
fraza czasownikowa (1.1) rozpędzić, wypędzić, wygnać kogoś brutalnie (1.2) brutalnie i gwałtownie położyć kres czyjejś działalności, funkcjonowaniu czegoś; zdecydowanie coś zlikwidować, rozwiązać (1.3) rozgromić w walce; pokonać kogoś, wykazując miażdżącą przewagę
(1.1-3) , „na cztery wiatry”
(1.1-3) przepędzić na cztery wiatry, rozgonić na cztery wiatry
z Biblii: Księga Ezechiela 17, 21 i Apokalipsa św. Jana 7, 1 → Potemem widział czterech Aniołów, stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr na ziemię, ani na morze, ani na żadne drzewo.
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
rosyjski: (1.1) прогнать в три шеи