knien ()
czasownik słaby (1.1) klękać, kleknąć
(1.1)Wiktionary.de, knien (Konjugation), dostęp 10.01.2024 knien (kniet), kniete, gekniet (haben)
(1.1) Der alte Mann kniete vor dem Altar . → (Ten) stary człowiek klęczał przed ołtarzem.
Knien , Knie
Jeżeli rdzeń formy czasownika jest zakończony -ie, to w końcówkę koniugacyjną -en trzeba skrócić do -n, wir knien / sie knienDuden online, Sprachwissen Wegfall des „e“ in der Verbflexion, dostęp 28.12.20225..