__TOC__ chiton ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w starożytnej Grecji: lniana i wełniana szata zszyta po bokach, spięta na ramionachKrystyna Skalska, Hanna Budzykowa, Język polski. Teksty literackie oraz ćwiczenia w mówieniu i pisaniu, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1986, s. 117; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) , mięczak z rodzaju chitonów;
(1.1) (2.1)
(2.1) wielotarczowiec, wielopłytkowiec
(1.1) ubranie (2.1) mięczak
chityna , chitozan chitynowy
(1.1) (chitṓn) (2.1) od (1.1)
angielski: (1.1) chiton; (2.1) chiton bułgarski: (1.1) хитон francuski: (1.1) chiton ; (2.1) chiton hiszpański: (1.1) quitón , manto ; (2.1) quitón nowogrecki: (1.1) χιτώνας słowacki: (1.1) chitón
chiton ()
rzeczownik (1.1) chiton (1.2) , chiton
chiton ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chiton (1.2) , chiton