मृत्यु

__TOC__ मृत्यु ()

; polska: mrytju

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierć (1.2) śmiertelność (1.3) koniec

मृत्यु () mr̥tyu

rzeczownik (1.1) śmierć, zgon

मृत्यु ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) śmierć, umieranieSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 827 i 828bardzo rzadko (1.2) bóg śmierci, personifikacja śmierci, Jama (1.3) określenie Wisznu, विष्णु (Viṣṇu) (1.4) określenie मय (Māyā), मयासुर (Mayāsura) (1.5) określenie काली (Kālī) (1.6) bóg miłości (1.7) ósmy dom astrologiczny

(1.1) अतिमृत्यु → przezwyciężający śmierć

(1.2) यम, यमन (1.3) अक्षर, अन्न, हंस, श्रीमत्, अभू, शार्ङ्गिन्, जिन, अभिजित् (1.6) कामदेव

(1.1) चेतना, जीव, आयु

(1.6) हंस

(1.1) < → „umrzeć” • spokrewnione z mirtis, mors