stracić rezon () , ,
fraza czasownikowa dokonana (1.1) stracić pewność siebie, swobodę, rezolutność; nie umieć wybrnąć z kłopotliwej sytuacji
(1.1) , „rezon” , w formach zaprzeczonych – „rezonu”
(1.1) położyć uszy po sobie, stulić uszy po sobie, spuścić uszy po sobie, podwinąć ogon pod siebie, podwinąć ogon
(1.1) odzyskać rezon, nabrać rezonu
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
białoruski: (1.1) апусціць крылы rosyjski: (1.1) потерять уверенность в себе