pipar ()
rzeczownik (1.1) pieprz
pipar ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pieprz
pipar ()
czasownik nieprzechodni (1.1) palić fajkę, fajczyć czasownik przechodni (2.1) uszczknąć, skosztować, przekąsić (pokarm w małych ilościach); zjadać pojedynczo winogrona z kiści
(1) (2)
(1.1) fumar en pipa (2.1) picar
(1.1) fumar
(1.1) pipetear; pipa , pipería , pipero , pipera , pipeta , piporro , pipote
(1) (2) od onomatopei „pip”
pipar ()
czasownik (1.1) ćwierkać (1.2) świstać, gwizdać
pipar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pieprz
(1.1) pipar, ~, ~, ~s (~inn, ~inn, ~num, ~sins)
zobacz też: Indeks:Islandzki - Jedzenie