उपशान्ति

उपशान्ति ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zaprzestanie, wstrzymanie, przerwanie, przerwaSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 207 (1.2) spokój, uspokojenie, wyciszenie

(1.1) शान्ति (1.2) प्रशम, उपशम, क्षेम, निर्व्याकुलता, प्रतिष्ठा, सम, शमथ, सान्त, शान्ति, उमा, स्थैर्य

(1.2) शिष्य

उपशान्तिन्