नागर ()
przymiotnik (1.1) urodzony w mieście, z miastaSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 533 i str. 534 (1.2) miejski (1.3) mówiony w mieście (w odniesieniu do określonego dialektu apabhraṃśa) (1.4) grzeczny, uprzejmy, dobrze wychowany (1.5) sprytny, sprawny, zręczny, przebiegły (1.6) nikczemny, niegodziwy, który zawiera w sobie wady miasta (1.7) bezimienny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) obywatel (2.2) brat męża (2.3) wykładowca (2.4) pomarańcza (2.5) znój, trud, zmęczenie (2.6) pragnienie ostatecznej błogości, szczęśliwości (2.7) wyparcie, zaprzeczenie wiedzy (2.8) (2.9) suchy imbir (2.10) rodzaj stosunku płciowego
(1.1) नागरेयक (1.5) चतुर (2.1) पौर, नागरक (2.4) पिच्छिल, नारङ्ग (2.9) अव्यथ
(2.9) शार्ङ्ग
नगर , नगरिन् , नागरक , नागरता , नागरुक , नागर्यम् नागरक, नागरेयक
źródłosłów dla
(2.2) zobacz też: Indeks:Sanskryt - Rodzina (2.9) zobacz też: Indeks:Sanskryt - Przyprawy