barbarzyńca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej; (1.2) ktoś niecywilizowany, prymitywny (1.3) określenie używane względem obcych, nieznanych ludzi i kultur
(1.1-3)
(1.1) (…) słuszną jest rzeczą, by Hellenowie nad barbarzyńcami panowali, jako że barbarzyńca i niewolnik to z natury jedno i to samoArystoteles, Polityka, księga pierwsza: Definicja państwa. Człowiek jest z natury stworzony do życia w państwie, tłum. Ludwik Piotrowicz.. (1.3) Mijając ulicę Descartes • Schodziłem ku Sekwanie, młody barbarzyńca w podróży • Onieśmielony przybyciem do stolicy świataCzesław Miłosz, Rue Descartes..
(1.1) Berber, cudzoziemiec, ignorant, dzikus, barbarzyniec (1.2) okrutnik, prymityw (1.3) cudzoziemiec, dzikus, ignorant
barbarzyństwo , barbarzyńskość , barbaryzm , Barbara , Berber barbarzynka barbarzyński
(1.1) – oznaczenie każdego obcokrajowca stosowane przez starożytnych Rzymian < (bárbaros) → nie mówiący po greckuMirosław Korolko, Słownik kultury śródziemnomorskiej w Polsce: idee, pojęcia, miejsca z wypisami literackimi, 2004. (1.2) od (1.1)
angielski: (1.1) barbarian; (1.2) barbarian białoruski: (1.1) варвар (varvar); (1.2) варвар (varvar) bułgarski: (1.1) варварин (varvarin) czeski: (1.1) barbar duński: (1.1) barbar ; (1.2) barbar esperanto: (1.1) barbaro francuski: (1.2) barbare hiszpański: (1.1) bárbaro ; (1.2) bárbaro kataloński: (1.1) bàrbar ; (1.2) bàrbar łaciński: (1.1) barbarus ; (1.2) barbarus portugalski: (1.1) bárbaro ; (1.2) bárbaro rosyjski: (1.1) варвар (varvar); (1.2) варвар (varvar) sanskryt: (1.2) यवन (yavana) słoweński: (1.1) barbar starogrecki: (1.1) βάρβαρος (bárbaros) szwedzki: (1.1) barbar ukraiński: (1.1) варвар (varvar); (1.2) варвар (varvar) włoski: (1.1) barbaro ; (1.2) barbaro