wychodzić bokiem ()
, ,
fraza czasownikowa nieprzechodnia (1.1) mieć czegoś (lub kogoś) dość, być znudzonym / zmęczonym z nadmiaru czegoś
(1.1) ; „bokiem”
(1.1) Już mi to wychodzi bokiem! W tym tygodniu mam dwa egzaminy i jednego kolosa… (1.1) Nigdy przedtem nie suszyliśmy śliwek, to teraz zaczęliśmy suszyć, żeby było co dać kuzynowi. Już nam bokiem ten kuzyn wychodził.Wiesław Myśliwski: Kamień na kamieniu, Społeczny Instytut Znak 2008.
(1.1) (ktoś, coś) + wychodzi + (komuś) + bokiem
(1.1) wyłazić bokiem, mieć dość
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
turecki: (1.1) gına gelmek