willig ()
przymiotnik (1.1) ochoczy, chętny, uczynny, dobrowolny przymiotnik w użyciu przysłówkowym Dostęp 19.07.2026. (2.1) ochoczo, chętnie, uczynnie, dobrowolnie
(1-2)
(1.1) Der Mannschaft fehlt es zudem an willigem Nachwuchs. → Ponadto drużynie brakuje chętnego narybku. (2.1) Die Untertanen leisteten dem neuen König willig Gehorsam. → Poddani dobrowolnie okazali posłuszeństwo nowemu królowi.
Willen , Wille , Willigkeit wollen willens willen -willg