polka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czeski taniec ludowy w metrum 2/4;
(1.1)
(1.1) Tańczyliśmy polkę aż do omdlenia nóg.
(1.1) polka galopka • polka mazurka
(1.1) sioty
poleczka
Janusz Ekiert, Czy wiesz? Zagadki muzyczne, Warszawa 1995, wyd. Alfa, s. 170. /
angielski: (1.1) polka baskijski: (1.1) polka białoruski: (1.1) полька farerski: (1.1) polka hiszpański: (1.1) polca interlingua: (1.1) polka nowogrecki: (1.1) πόλκα rosyjski: (1.1) полька slovio: (1.1) polka, polkatanc słowacki: (1.1) polka ukraiński: (1.1) полька węgierski: (1.1) polka
polka ()
rzeczownik (1.1) polka czasownik (2.1) tańczyć polkę
polka dot → deseń w duże kropki, grochy
polka ()
rzeczownik (1.1) polka
polka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) polka
(1.1)
polka ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) polka
(1.1)
(1.1) dansur
polka ()
rzeczownik (1.1) polka
polka ()
полка
rzeczownik (1.1) półka (1.2) polka
(1.1) polkas
(1.2) polkatanc
polka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) polka
polkový
polka ()
rzeczownik (1.1) polka (1.2) polka
polkázás polkázik