łup ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży (1.2) coś, co zostało zdobyte, zwykle w nieuczciwy sposób wykrzyknik (2.1) …naśladujący uderzenie, zwykle nagłe i mocne
(3.1) 2. , od: łupić (3.2) 2. , od: łupać
(1.1-2) (2.1)
(1.1) złodziejski łup • łup wojenny • łatwy łup • bogaty / obfity / cenny łup • porzucić łup • odzyskać łup • brać łupy • ukryć łup • stać się łupem
(1.1) zdobycz
(1.1) szaber
łupienie , łupież łupić , złupić
paść łupem
(1.1-2)
angielski: (1.1) loot, spoils, booty; (2.1) bang czeski: (1.1) lup esperanto: (1.1) ŝtelaĵo, rabaĵo fiński: (1.2) saalis francuski: (1.1) butin hiszpański: (1.1) botín , saqueo niemiecki: (1.1) Beute ; Diebesgut ; (2.1) krach, bums nowogrecki: (1.1) λεία , λάφυρο ; (2.1) μπαμ, μπουμ rosyjski: (1.1) трофе́й , добы́ча starogrecki: (1.1) λεία ; (1.2) λεία turecki: (1.1) ganimet włoski: (1.1) preda