głuchota ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) utrata zdolności słyszenia;
(1.1)
głuchy, Głuchy głucho głusza , głuchość , głuchy , Głuchy ogłuszać , ogłuszyć
afrykanerski: (1.1) doofheid amharski: (1.1) ድንቁርና angielski: (1.1) deafness arabski: (1.1) طرش, صمم baskijski: (1.1) gorreri białoruski: (1.1) глухата czeski: (1.1) hluchota esperanto: (1.1) surdeco fiński: (1.1) kuurous francuski: (1.1) surdité gruziński: (1.1) სიყრუე hindi: (1.1) बधिरता hiszpański: (1.1) sordera kataloński: (1.1) sordesa kazachski: (1.1) саңыраулық litewski: (1.1) kurtumas luksemburski: (1.1) Dafheet łaciński: (1.1) surditas niderlandzki: (1.1) doofheid niemiecki: (1.1) Taubheit portugalski: (1.1) surdez rosyjski: (1.1) глухота sanskryt: (1.1) बधिरता słowacki: (1.1) hluchota szkocki gaelicki: (1.1) buidhre szwedzki: (1.1) dövhet telugu: (1.1) చెవుడు turkmeński: (1.1) kerlik tybetański: (1.1) འོན་པ ukraiński: (1.1) глухота węgierski: (1.1) süketség wietnamski: (1.1) khiếm thính włoski: (1.1) sordità