misjonarz ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

(1.1)

(1.1) W 1622 r. w jednej z publicznych kaźni poniosło śmierć nie tylko kilkadziesięcioro miejscowych konwertytów, lecz także dziewięciu europejskich misjonarzy. (1.1) Wprawdzie chrystianizacja Słowian trwała kilkaset lat, a do jej celów przygotowywano misjonarzy, czy wręcz całe konwenty czy biskupstwa, nie przyniosło to jednak rezultatu w postaci szerszej charakterystyki zwalczanego kultu.

misjonarstwo , misja misjonarka misjonarzować misjonarski, misyjny misjonarsko, misyjnie

pozycja na misjonarza

angielski: (1.1) missionary arabski: (1.1) مبشر (mubáššir) asturyjski: (1.1) misioneru baskijski: (1.1) misiolari białoruski: (1.1) місіянер bułgarski: (1.1) мисионер czeski: (1.1) misionář duński: (1.1) missionær esperanto: (1.1) misiisto fiński: (1.1) lähetyssaarnaaja francuski: (1.1) missionnaire hiszpański: (1.1) misionero interlingua: (1.1) missionario japoński: (1.1) (senkyōshi) łaciński: (1.1) missionarius niemiecki: (1.1) Missionar norweski (bokmål): (1.1) misjonær ormiański: (1.1) քարոզիչ (kʿarozičʿ) perski: (1.1) میسیونر (misioner) portugalski: (1.1) missionário rosyjski: (1.1) миссионе́р słowacki: (1.1) misionár szwedzki: (1.1) missionär tahitański: (1.1) mitionare tajski: (1.1) มิชชันนารี węgierski: (1.1) misszionárius, hittérítő włoski: (1.1) missionario