धूम

धूम ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dym, paraSir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 518 (1.2) mgła, mgiełka, zamglenie (1.3) chmura (1.4) dym wdychany (jako środek wywołujący kichanie) (1.5) czkanie, odbijanie się, bekanie

(1.1) धूमरी, रजस् (1.3) पर्जन्य, रजसानु, कन्द, अश्मन्

धूमन , धूमरी , धूमल धूमयति { धूमय } धूमल, धूमवत्

< → „dym” • θυμός (thumós), fumus, дꙑмъ, dym źródłosłów dla (dhūām̐), (dhōm̐ẏā)