()
,
rzeczownik (1.1) telefon (aparat) (1.2) telefon (połączenie) przymiotnik (2.1) telefoniczny
(1.1) 当你不在的时候，电话响了。(dāng nǐ bù zài de shíhou diànhuà xiǎng le) → Telefon dzwonił, kiedy cię nie było. (1.1) 他给我打电话着，电话里头他声音不对。(tā gěi wǒ dǎ diànhuàzhe diànhuà lǐtou tā shēngyīn bùduì) → Dzwonił do mnie, coś było nie tak z jego głosem w telefonie. (1.2) 我们接到这个区大量的电话。(wǒmen jiēdào zhège qū dàliàng de diànhuà) → Otrzymujemy wiele telefonów z tego obszaru. (1.2) 他的电话启动了他们之前商量好的营救计划。(tāde diànhuà qǐdòngle tāmen zhīqián shāngliáng hǎo de yíngjiù jìhuà) → Jego telefon uruchomił wcześniej uzgodniony plan ratunkowy. (2.1) 他和那位客户的电话沟通全程都很专业，很有礼貌。(tā hé nà wèi kèhù de diànhuà gōutōng quánchéng dōu hěn zhuānyè hěn yǒu lǐmào) → Jego cała rozmowa telefoniczna z klientem przebiegała profesjonalnie i uprzejmie. (2.1) 她的生意在很大程度上依赖于稳定高效的电话服务。(tā de shēngyì zài hěn dà chéngdù shàng yīlài yú wěndìng gāoxiào de diànhuà fúwù) → Jej działalność w dużej mierze opiera się na stabilnej i wydajnej obsłudze telefonicznej.
(1.1) klasyfikator: 部 (bù); 一部电话 → jeden telefon (aparat telefoniczny) (1.2) klasyfikator: 通 (tōng) lub 个 (ge); 一通电话 / 一个电话 → jedno połączenie telefonu
(1.1) 电话线 → linia telefoniczna • 电话号码 → numer telefonu • 移动电话 → ruchomy telefon (=komórka) • 手提电话 → przenośny telefon (=komórka) • 公用电话 → telefon publiczny (=budka telefoniczna) • 座机电话 → telefon stacjonarny • 电话簿 → rejestr telefonów (=książka telefoniczna) • 电话占线 → telefon (jest) zajęty (1.2) 打电话 → wykonywać telefon (=dzwonić) • 接电话 → odbierać telefon • 回电话 → zwracać telefon (=oddzwaniać) • 长途电话 → telefon długodystansowy • 可视电话 → wideo-telefon (2.1) 电话卡 → karta telefoniczna • 电话会议 → konferencja telefoniczna (=telekonferencja) • 电话民调 → ankieta telefoniczna
(1.1) 电话机
煲电话粥 → elektryczne + słowa