kode ()
rzeczownik (1.1) kod (1.2) kodeks
(1.2) zigor-kode → kodeks karny
kodeketa, kodetze, kodifikazio kodetu, kodifikatu
kode ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kod (1.2) kodeks czasownik przechodni (2.1) kodować (szyfrować używając kodu) (2.2) kodować (programować)
(1) en kode, koden, koder, koderne (2) at kode, koder, kodede, kodet
(2.2) Det nye ved den kunstige intelligens er at dens algoritmer opstår ud fra data og ikke bliver kodet på forhånd. → Nowością w sztucznej inteligencji jest to, że jej algorytmy powstają z danych i nie są z góry kodowane.
(1.1) kodeord → hasło • adgangskode → kod dostępu (hasło) • stregkode → kod kreskowy • QR-kode → kod QR
(2.1) chifrere (2.2) programmere
(2.1) afkode
afkode dekoder
kode ()
lub
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kod czasownik przechodni (2.1) kodować
kode ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kod czasownik przechodni (2.1) kodować
koda