tralka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pionowy element balustrady, który podtrzymuje poręcz, w formie profilowanego słupka z kamienia lub drewna (1.2) profilowana nóżka, np. kielicha lub świecznika
(1.1-2)
(1.1) W środek podstawy wmontowany uchwyt w kształcie kolumny, na niej tralka zakończona liśćmi, pierścieniem, skrzydłami łabędzi i dwoma głowami wężów.Sztuka francuska w zbiorach polskich, 1230-1830. Katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 1973 (1.2) W muzeum w Łańcucie znajduje się kielich o wielobocznej tralce wydmuchanej w formie.Studia i materiały z historii kultury materialnej, t. 39-40, Zakład Narodowy im. Ossolińskich
(1.1) balas, balasa, balasek, balaska
(1.1) słupek
(1.1) balustrada
(1.1) baza, lalka, plinta
tralkowy
angielski: (1.1) baluster francuski: (1.1) balustre hiszpański: (1.1) balaustre , balaústre niemiecki: (1.1) Baluster nowogrecki: (1.1) στύλος κιγκλιδώματος , ορθοστάτης κιγκλιδώματος włoski: (1.1) balaustro