__TOC__ epizootia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) duża liczba jednoczesnych zachorowań na tę samą chorobę zakaźną pewnej populacji zwierząt na danym obszarze;
(1.1)
(1.1) Doszło do naszej wiadomości — pisał jakiś srogi urzędnik Zarządu Miejskiego — że partia indyków, którą pani przywiozła na sprzedaż, dotknięta jest niebezpieczną epizootią objawiającą się m.in. schorzeniem nóg.
(1.1) epizootia księgosuszu / pryszczycy / wścieklizny • dotknięty epizootią
epizootyczny
internacjonalizm ( , , ), utworzony wg z przedrostkiem zoo- od (zôion, → zwierzę)
angielski: (1.1) epizootic białoruski: (1.1) эпізао́тыя francuski: (1.1) épizootie hiszpański: (1.1) epizootia kataloński: (1.1) epizoòtia niemiecki: (1.1) Epizootie portugalski: (1.1) epizoose , epizootia rosyjski: (1.1) эпизоо́тия ukraiński: (1.1) епізоо́тія włoski: (1.1) epizoozia , epizootia
epizootia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1)