wu wei

wu wei ()

fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki (1.1) w taoizmie: zasada niedziałania, głosząca pozwalanie rzeczom istnieć zgodnie z naturą, a zdarzeniom biec tak, jak biec mają, bez wszelkiej ingerencji i narzucania czegokolwiek;

(1.1)

(1.1) I wtedy należy pójść za tym, jak sytuacja, w której w danej chwili jesteśmy, rozwija się. Bowiem, jak mówi Konfucjusz — Mędrzec na tronie rządzi nie-działając (wu wei). Wu wei jest wiedzą o tym, jak nie interweniować, jak współgrać z naturą rzeczy (xing), ponieważ — jak mówi Mencjusz, natura jest dobraUniwersytet Jagielloński. Instytut Filozofii, Etyka a życie publiczne: materiały XIII Jagiellońskiego Sympozjum Etycznego, Kraków, 7-8 czerwca 1996, str. 178..

(wú wéi) spotykana pisownia: wuwei