zamieć ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr; (1.2) pył podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr; (1.3) piasek podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr
(2.1) 2. od: zamieść
(1.1) śnieżyca, zadymka, zawieja, zawierucha, chujawica, dujawica
angielski: (1.1) blizzard bułgarski: (1.1) виелица , фъртуна czeczeński: (1.1) дарц czeski: (1.1) vánice duński: (1.1) snefog , snefygning esperanto: (1.1) neĝblovado fiński: (1.1) tuisku, lumimyrsky gruziński: (1.1) ქარბუქი japoński: (1.1) 吹雪 (ふぶき, fubuki) jidysz: (1.1) זאַווערוכע (zaweruche) kaszubski: (1.1) chaja ; (1.2) chaja ; (1.3) chaja litewski: (1.1) pūga łotewski: (1.1) putenis nowogrecki: (1.1) χιονοθύελλα rosyjski: (1.1) пурга , буран , метель , метелица , вьюга ukraiński: (1.1) заметьіль , сніговиця węgierski: (1.1) hóvihar, hófúvás, hóförgeteg wilamowski: (1.1) zamjeć , zomjeć