bronienie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) prowadzenie obrony, odpieranie ataku (1.2) osłanianie lub chronienie kogoś lub czegoś (1.3) wypełnianie roli obrońcy przed sądem lub innym podobnym organem (1.4) niepozwalanie na coś (1.5) zdawanie egzaminu lub występowanie przed komisją w celu uzyskania jakiegoś tytułu np. magistra, doktora
(1.1-5) ,
(1.1) Gmina tutaj tworzy państwo w państwie, rozstrzyga prawie wszystkie interesy samodzielnie, bez udziału państwa, któremu pozostawione jest, i to nie zawsze, wymierzanie sprawiedliwości oraz bronienie granicEncyklopedya podreczna, ilustrowana: według 2-go najnowszego wydania "Macierzy Polskiej" we Lwowie, uzupełniona i opracowana do użytku naszych czytelników, 1905, s. 391.
(1.2) osłanianie, chronienie (1.3) adwokatowanie (1.4) zabranianie
(1.1-4) niebronienie (1.1) atakowanie (1.3) oskarżanie (1.4) pozwalanie, zezwalanie
obrońca , obrończyni , obrona bronić , obronić obrończy