pchnięcie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1)
(1.1) ,
(1.1) Między pikinierami i za nimi stali żołnierze, których główną bronią był półtorametrowy goedendag […], połączenie maczugi z piką zdatne tak do zadawania ciosów obuchem jak pchnięć zamocowanym na głowicy szpikulcem.
(1.1) niepchnięcie
pchnąć, pchać rozpór , pchacz , popychle
jidysz: (1.1) שטופּ (sztup), (nożem itp.) שטאָך (sztoch)