wykolejenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wypadnięcie pojazdu z szyn (1.2) zdegradowanie, zmarnowanie swojego lub cudzego życia
(1.1-2)
(1.1) W większości wypadków istnieje związek między prędkością jazdy a częstotliwością wykolejeń.
(1.1) niewykolejenie
wykolejanie , wykolejnica , wykolejeniec , kolej wykolejać , wykoleić wykolejony
angielski: (1.1) derailment duński: (1.1) afsporing hiszpański: (1.1) descarrilamiento ; (1.2) descarrío , perdición niemiecki: (1.1) Entgleisung nowogrecki: (1.1) εκτροχιασμός , εκτροχίαση ; (1.2) παρέκκλιση , εκτροπή włoski: (1.1) deragliamento