Tyrteusz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki; (1.2) śpiewak, poeta zagrzewający żołnierzy do walki
(1.1-2)
(1.1) Tyrtajos
tyrteizm , Tyrtajos tyrtejski
(1.1) < (1.2) od (1.1)
angielski: (1.1) Tyrtaeus bułgarski: (1.1) Тиртей czeski: (1.1) Tyrtaios estoński: (1.1) Tyrtaios fiński: (1.1) Tyrtaios francuski: (1.1) Tyrtée hiszpański: (1.1) Tirteo islandzki: (1.1) Týrtajos łaciński: (1.1) Tyrtaeus niderlandzki: (1.1) Tyrtaeus niemiecki: (1.1) Tyrtaios nowogrecki: (1.1) Τυρταίος portugalski: (1.1) Tirteu rosyjski: (1.1) Тиртей starogrecki: (1.1) Τυρταῖος szwedzki: (1.1) Tyrtaios turecki: (1.1) Tyrtaios ukraiński: (1.1) Тіртей włoski: (1.1) Tirteo