niezwykłość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co niezwykłe
(1.1)
(1.1) niesamowitość, szczególność, cudowność, wspaniałość, nadzwyczajność
niezwykły niezwykle
angielski: (1.1) unusualness arabski: (1.1) غرابة bułgarski: (1.1) необикновеност chiński standardowy: (1.1) 反常性 (fǎnchángxìng) chorwacki: (1.1) neobičnost czeski: (1.1) neobvyklost , nezvyk duński: (1.1) usædvanlighed estoński: (1.1) ebatavalisus fiński: (1.1) epätavallisuus, kummallisuus francuski: (1.1) manque d'habitude litewski: (1.1) neįprastumas , nepaprastumas łotewski: (1.1) neparastums , neparastība macedoński: (1.1) необичност (neobičnost) niderlandzki: (1.1) ongebruikelijkheid niemiecki: (1.1) Besonderheit norweski (bokmål): (1.1) uvanlighet / nowogrecki: (1.1) ασυνήθεια portugalski: (1.1) estranheza serbski: (1.1) необичност / neobičnost słowacki: (1.1) nezvyčajnosť , nezvyk słoweński: (1.1) nenavadnost szwedzki: (1.1) ovanlighet turecki: (1.1) olağandışılık ukraiński: (1.1) незвичка , незвичність węgierski: (1.1) szokatlanság wietnamski: (1.1) sự bất thường włoski: (1.1) straordinarietà