makutra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) duża, ciężka, gliniana lub kamionkowa misa do ucierania różnych składników spożywczych;
(1.1)
(1.1) Wysuszone siemię rozcierają w makutrze, poczem wyduszają je i przecedzają przez sitko, przez które przechodzi biały płyn, mlekoVolodymyr Shukhevych, Huculszczyzna, tom 1, staraniem i nakładem Muzeum im. Dzieduszyckich, 1902, s. 166 fragment..
(1.1) ucierać mak / masło / masę / krem w makutrze
(1.1) donica„Makutra”. W: Libelt.–Marek.: Encyklopedia powszechna, tom XVII, S. Orgelbrand, Księgarz i Typograf, Warszawa 1864, s. 833., makotra
(1.1) misa, naczynie
(makitra)
białoruski: (1.1) макацёр , цёрла hiszpański: (1.1) mortero de barro/cerámica nowogrecki: (1.1) γουδί από πηλό rosyjski: (1.1) макитра ukraiński: (1.1) макітра