rozpaczać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( rozpaczyć) (1.1) pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć
(1.1)
(1.1) Tak się przestraszył król Murdas, że aż mu w oczach pociemniało. Rozpaczał nad lekkomyślnością, wskutek której nakręcił wróżącą szafę.
(1.1) lać łzy
rozpacz , rozpaczanie rozpaczliwy, zrozpaczony rozpaczliwie
angielski: (1.1) despair arabski: (1.1) بكى, يئس czuwaski: (1.1) ӳлке ӳк duński: (1.1) fortvivle francuski: (1.1) désespérer islandzki: (1.1) örvænta niemiecki: (1.1) verzweifeln nowopruski: (1.1) auminītwei szwedzki: (1.1) förtvivla turecki: (1.1) ağlamak wilamowski: (1.1) fercwajfułn