osobliwy ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta
(1.1)
(1.1) Obecnie prześcigają się w rezerwowaniu z wielomiesięcznym wyprzedzeniem osobliwych gości do swoich programów.
(1.1) wyjątkowy, dziwny, szczególny, niespotykany, kuriozalny, ekscentryczny, unikatowy, rzadki, nadzwyczajny, ekstrawagancki, egzotyczny
osobliwość osobliwie
angielski: (1.1) peculiar, quaint arabski: (1.1) مفرد białoruski: (1.1) асаблівы czeski: (1.1) osobitý esperanto: (1.1) stranga fiński: (1.1) erikoinen, outo francuski: (1.1) singulier, particulier hindi: (1.1) अनूठा hiszpański: (1.1) curioso, raro luksemburski: (1.1) absënns niemiecki: (1.1) absonderlich, eigenartig, kurios nowogrecki: (1.1) παράξενος, γραφικός, περίεργος romansz: (1.1) singular rosyjski: (1.1) особенный, своеобразный szwedzki: (1.1) underlig, förunderlig, egendomlig, besynnerlig, konstig, märklig, kuriös, bisarr, kufisk, mysko ukraiński: (1.1) особли́вий węgierski: (1.1) sajátos włoski: (1.1) strano, curioso, singolare, peregrino