orientacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie (1.2) ustawienie, pozycja względem jakiegoś punktu odniesienia (1.3) rozeznanie w sytuacji, jakimś zagadnieniu oraz umiejętność ich oceny (1.4) określone poglądy polityczne lub preferencje seksualne
(1.1-4)
(1.1) orientacja przestrzenna • stracić / utracić / odzyskać orientację (1.2) orientacja mapy / planu • orientacja tekstu • orientacja pozioma / pionowa (1.3) zdolność / umiejętność orientacji (1.4) orientacja polityczna • orientacja seksualna
(1.1) rozeznanie, orientowanie się (1.2) ustawienie, ukierunkowanie (1.3) orientowanie się, znajomość rzeczy, rozumienie (1.4) ukierunkowanie, tendencja, linia
(1.1) dezorientacja
orientowanie się orientować się, orientować orientacyjny
angielski: (1.1) orientation, sense of direction; (1.2) orientation; (1.3) orientation, awareness; (1.4) orientation bułgarski: (1.1) ориентация ; (1.2) ориентация ; (1.3) ориентация ; (1.4) ориентация kataloński: (1.1) orientació ; (1.2) orientació niemiecki: (1.1) Orientierung rosyjski: (1.1) ориентация ; (1.3) ориентация ; (1.4) ориентация węgierski: (1.1) orientáció; (1.3) orientáció; (1.4) orientáció