bedfellow ()
rzeczownik (1.1) osoba z którą dzieli się łóżko, współspacz (1.2) rzecz lub osoba tymczasowo powiązana z kimś, osoba z którą ktoś się zadaje
(1.1) Sarah's bedfellow kept her up all night with his snoring. → Człowiek śpiący z Sarą w łóżku budził ją całą noc chrapaniem. (1.2) Fame and tranquility can never be bedfellows.Michel de Montaigne → Sława i spokój ducha nie idą w parze.
(1.2) strange bedfellows
(1.1) bedmate