wprawiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wprawić) (1.1) umocowywać coś w czymś (1.2) powodować jakiś stan psychiczny (1.3) ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś czasownik zwrotny niedokonany wprawiać się ( wprawić się) (2.1) wywoływać u siebie jakiś stan psychiczny (2.2) ćwiczyć, aby nabyć wprawy
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) wprawiać oczko do pierścionka • wprawiać zęby (1.2) wprawiać w dobry humor / nastrój • wprawiać w osłupienie (2.1) wprawiać się w dobry humor / nastrój
wprawa , wprawienie , wprawianie wprawić
wprawiać w ruch
angielski: (1.1) set, fix; (1.3) train, teach, accustom; (2.2) improve one’s skills, practice francuski: (1.3) habituer niemiecki: (1.1) einsetzen, einfassen; (1.2) versetzen, bringen; (1.3) einüben, gewöhnen; (2.1) sich versetzen; (2.2) sich üben rosyjski: (1.1) вставлять; (1.2) вправлятъ włoski: (1.1) incastonare, incastrare