słuchacz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która słucha kogoś lub czegoś (1.2) osoba, która uczęszcza na wyższą uczelnię, kursy itp.
(1.1-2)
(1.1) Występ śpiewaka wzbudził zachwyt słuchaczy.
(1.1) słuchacz radiowy (1.2) słuchacz historii / prawa
(1.2) student
(1.1) radiosłuchacz
słuch , słuchanie , słuchawka , słuchowisko słuchaczka słuchowy słuchowo słuchać
wolny słuchacz
(1.1)
angielski: (1.1) listener baskijski: (1.1) entzule; (1.2) entzule białoruski: (1.1) слухач ; (1.2) слухач bułgarski: (1.1) слушател duński: (1.1) lytter , tilhører hiszpański: (1.1) oyente; (1.2) oyente kaszubski: (1.1) słëchińc norweski (bokmål): (1.1) lytter , tilhører rosyjski: (1.1) слушатель ; (1.2) слушатель słowacki: (1.1) poslucháč ; (1.2) poslucháč ukraiński: (1.1) слухач ; (1.2) слухач włoski: (1.1) ascoltatore