robactwo ()
rzeczownik zbiorowy, rodzaj nijaki (1.1) ogół bezkręgowców budzących odrazę, zwłaszcza pasożytów i szkodników (1.2) drób
(1.1-2)
(1.1) Właściciel zapewniał, że w domu nie ma żadnego robactwa. (1.1) Smród, zalane ściany i sufity, robactwo – takie „atrakcje” zapewnia sąsiadom ta pani. (1.1) Posmarowałem bydło octem, żeby chronić je przed robactwem.
(1.1) robactwo pełza / wypełza / lęgnie się / roi się / opanowuje • środek / specyfik / płyn / trutka na robactwo • plugawe robactwo
robak , robaczek , robaczywienie , zrobaczywienie , robal , robalek , robaczywek , robaczywka , robaczywość robaczywieć , zrobaczywieć robaczy, robaczywy
jak robactwo na świeżego trupa
(1.2) esperanto: (1.1) fiinsektoj hiszpański: (1.1) bichejos , gusanos , insectos repelentes, gusanerío niemiecki: (1.1) Ungeziefer wilamowski: (1.1) gywiym , vjȳmiḱ , wiym