turniej ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rozgrywki lub zawody sportowe; (1.2) średniowieczne zawody rycerskie;
(1.1-2)
(1.1) Niemcy i Szwedzi weszli dzisiaj do półfinału turnieju piłki ręcznej mężczyzn w Niemczech. (1.2) Najwcześniejsze turnieje pojawiły się prawdopodobnie we Francji około połowy XI wieku.
(1.1) Turniej Czterech Skoczni • rozegrać / wygrać turniej • odbierać nagrodę w turnieju • teleturniej (1.2) turniej rycerski
(1.1) konkurs, współzawodnictwo, zmagania
turniejowy
<
niezalecana forma : „turniei” (nie: )
angielski: (1.1) tournament; (1.2) tournament białoruski: (1.1) турнір ; (1.2) турнір bułgarski: (1.1) турнир ; (1.2) турнир duński: (1.1) turnering ; (1.2) turnering , ridderturnering esperanto: (1.1) turniro; (1.2) turniro hiszpański: (1.1) torneo ; (1.2) torneo , justa niemiecki: (1.1) Turnier norweski (bokmål): (1.1) turnering /; (1.2) turnering / norweski (nynorsk): (1.1) turnering ; (1.2) turnering nowogrecki: (1.1) τουρνουά ; (1.2) κονταρομαχία , κονταροχτύπημα , τζόστρα rosyjski: (1.1) турнир ; (1.2) турнир ukraiński: (1.1) турнір ; (1.2) турнір