nobelo ()
rzeczownik (1.1) szlachcic
(1.1)
(1.1) Ha, nobela edzino estas malbona afero! kaj mia edziĝo estas instrua leciono por ĉiuj kampuloj, kiuj volas leviĝi super sian staton kaj edzoligiĝi kun domo de nobelo, kiel mi faris!Molière, L.L. Zamenhof: „Georgo Dandin” → Ach, szlachetnie urodzona żona to zła rzecz! a moje małżeństwo jest pouczającą lekcją dla wszystkich chłopów, którzy chcą wywyższyć się ponad swój stan i wżenić się w dom szlachcica, jak ja to zrobiłem.
(1.1) kavaliro, barono, grafo, markizo, markiestro, markigrafo, lordo, duko, grandduko, arkduko, princo
(1.1) nobelaro
nobelino, nobelaro, nobeleco, nenobelo nobela nabeligi
nobelo promesojn disdonas, kampulo promesojn plenumas