prior ()
przymiotnik (1.1) poprzedni (1.2) ważniejszy rzeczownik (2.1) przeor (2.2) (czyjaś) przeszłość kryminalna przysłówek (3.1) wcześniej, przedtem
prioress priorly
prior to → przed (w czasie)
prior ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przeor, opat
(1.1) en prior, prioren, priorer, priorerne
(1.1) Klosterets prior vælges for to år ad gangen. → Przeor klasztoru wybierany jest na okres dwuletni.
(1.1) abbed
priorinde
prior ()
przymiotnik (1.1) wcześniejszy, uprzedni, pierwszy (1.2) ważniejszy rzeczownik (2.1) pierwszeństwo
(2.1) Prior tempore, potior iure. → Pierwszeństwo w czasie daje lepsze prawa.
formy podstawowe: prior, -ius
prior ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przeor przymiotnik (2.1) poprzedni
(1.1) prior, prioris (2.1) prior, prius
prior ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) przeor
(1.1)
priorstvo priorka
prior ()
rzeczownik (1.1) przeor
(1.1) házfőnök, perjel
priorság priori