biedactwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ze współczuciem: jednostka biedna lub nieszczęśliwa
(1.1)
(1.1) Polityk twierdzi oczywiście, że został źle zrozumiany. Biedactwo! (1.1) Ten kot ma tylko jedno oko. Chodź zobacz to jednookie biedactwo!
biedota , bieda , biedak , biedaczka , biedny , biedaczek , biedaczyna / biednieć, zbiednieć biedny biednie
angielski: (1.1) poor thing duński: (1.1) stakkel norweski (bokmål): (1.1) stakkar norweski (nynorsk): (1.1) stakkar rosyjski: (1.1) бедняга szwedzki: (1.1) stackare