doskonalić ()
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) czynić coraz lepszym, doskonalszym, doprowadzać do doskonałości czasownik zwrotny niedokonany doskonalić się ( brak) (2.1) czynić siebie lepszym, doskonalszym, doprowadzać siebie do doskonałości
(1.1)
(1.1) A chcąc doskonalić uczniów i świat, w którym będą żyli i działali, pedagogowie z konieczności wypracowują sobie jakieś własne wizje człowieka i świata, pełniące rolę ideałów wychowawczych.
(1.1) doskonalić +
(1.1) doskonalić umiejęności • doskonalić warsztat • doskonalić technikę • samodoskonalić
doskonałość , doskonalenie , powydoskonalanie , udoskonalenie , udoskonalanie , wydoskonalenie , wydoskonalanie powydoskonalać , udoskonalić , udoskonalać , wydoskonalić , wydoskonalać doskonały, doskonale doskonale doskonale
białoruski: (1.1) удасканальваць; (2.1) удасканальвацца francuski: (1.1) perfectionner; (2.1) se perfectionner hiszpański: (1.1) perfeccionar; (2.1) perfeccionarse nowogrecki: (1.1) τελειοποιώ; (2.1) τελειοποιούμαι